Η ελληνική κοσμική και θεολογική παιδεία στα μέσα του 19ου αι. και η επίδρασή της στη Βουλγαρική κοινωνία
Автори:
Димитриос
Румпос
Великотърновски университет „Св. св. Кирил и Методий“, България
Страници:
30-
45
DOI: https://doi.org/10.54664/IPQE6473
Резюме:
Οι κοινωνικοοικονομικές αλλαγές που επικρατούν στα Βαλκάνια το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και η γεωγραφική θέση της Ελλάδας συμβάλλουν στη γρή γορη οικονομική ανόρθωση των Ελλήνων. Η καινούρια λοιπόν αυτή εξέλιξη αγκαλιάζει όχι μόνο την οικονομική αλλά και την πολιτιστική ζωή των Ελλήνων – δημιουργούνται σχολεία, εντείνεται η έκδοση βιβλίων εκπαιδευτικού, ηθοπλαστικού, φιλοσοφικού και καλλιτεχνικού περιεχομένου. Στις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα μέχρι την Ελληνική Επανάσταση του 1821 αναδεικνύονται και αρκετά κέντρα ελληνικής παιδείας στα όρια της Οθωμανικής Αυτο κρατορίας μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι Σχολές της Σμύρνης, Χίου, των Κυδωνιών, των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών οι οποίες συμβάλλουν ιδιαίτερα και στην πνευματική ανόρθωση των Βουλγάρων εκείνη την περίοδο. Μετά την Ελληνική Επανάσταση και με τη δημιουργία του ελεύθερου ελληνικού κράτους δημιουργούνται νέα εκπαιδευτικά κέντρα. Τώρα τα βλέμματα της βουλγαρικής νεολαίας στρέφονται προς το Γυμνάσιο Αθηνών, τη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, τη Θεολογική σχολή της Χάλκης κ.ά. Με βάση τις γνώσεις που αποκτούν στις σχολές και τα ιδρύματα αυτά συντελέστηκε η περαιτέρω πνευματική πρόοδος και ο επαγγελματικός προσανατολισμός μιας γενιάς Βουλγάρων. Κάποιοι απ’ αυτούς ανήλθαν τα ύπατα εκκλησιαστικά αξιώματα, ενώ άλλοι πρωτοπόρησαν στα γράμματα, στις επιστήμες και στη δημόσια ζωή της Βουλγαρίας.
Ключови думи:
Ελλάδα, Βουλγαρία, ελληνική κοσμική, θεολογική παιδεία, Βουλ γαρική Αναγέννηση.
Изтегляне